Ένα από τα κληροδοτήματα της εφεκτικής και μοιραίας διακυβερνήσεως του Σημίτη και του εβραιογενούς συρφετού του, ανάμεσα στο φιάσκο των S-300, την παράδοση Οτσαλάν, τη λεηλασία των περιουσιών των πολιτών στο Χρηματιστήριο, την ξεβράκωτη είσοδο στο ευρώ, την διείσδυση των αποστόλων του μαρασμού σε κάθε έκφανση της δημοσίας ζωής, ήταν η αβρόχοις ποσί, οικειοθελής και ταπεινωτική παράδοση εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο στο ισλαμιστικό κράτος-συμμορία την μαύρη νύχτα της 31ης Ιανουαρίου 1996. Τρείς αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, οι υποπλοίαρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος και ο σημαιοφόρος Έκτωρ Γιαλοψός πίπτουν εν ώρα καθήκοντος από τουρκικά πυρά, τα οποία καταφέρνουν κατάρριψη του επιχειρησιακού ελικοπτέρου τους πάνω από την δυτική Ίμια, τη στιγμή που επεδίωκαν αναφορά τουρκικής σημαίας και Τούρκων βατραχανθρώπων στην βραχονησίδα στη φρεγάτα Ναβαρίνο, βάφοντας με το αίμα τους ερυθρό το αρχιπέλαγος του Ομήρου. Ο πολιτικός εσμός της δημ(ι)οκρατίας τους προσποιούμενος ότι δεν συνέβη τίποτε, κεκρυμμένος όπισθεν των εντολών της Πρεσβείας, δίνει μία ενδοτική και εξευτελιστική διαταγή για σιωπή, υποχώρηση και μηδενική απάντηση στην εχθρική εισβολή, την παράνομη τουρκική διεκδίκηση και τον φόνο τριών στελεχών των ενόπλων δυνάμεων μας, ιδρύοντας εις βάρος μας ιμπεριαλιστικά δικαιώματα για λογαριασμό του γειτονικού μορφώματος.
Ταύτην την αποφράδα νύχτα, όσο κι αν οι δημοκράτες δεν θέλουν να ακούγεται η ωμή, κυνική και αδυσώπητη αλήθεια, η Ελλάς συρρικνώθηκε, κόντυνε και μίκρυνε με απόφαση των αγυρτών της πασοκικής συμμορίας που μοίραζε γή και ύδωρ ωσάν να ήταν δικό της τσιφλίκι, φέουδο δικής της κυριότητος προς νομή και λεηλασία. Αυτοί που ευχαρίστησαν την ηγεσία των ΗΠΑ για την βαπτισθείσα «αποκλιμάκωση» και διεκήρυξαν με θράσος ότι «τη σημαία την πήρε ο αέρας», νομίζοντας πως θα ξεμπλέξουν, θα θάψουν το θέμα και θα καταστείλουν όποια εσωτερική ένταση, εξακολουθούν δια των πολιτικών τους επιγόνων να κάνουν κουμάντο στις ζωές και την Πατρίδα μας έως του νύν. Η ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικότητος 152 συμπλεγμάτων νησίδων του Αιγαίου που εκκίνησε με πρωτοβουλία τούτου ακριβώς του καθεστώτος που καταδυναστεύει εισέτι τον λαό μας οδήγησε στις γκρίζες ζώνες της ντροπής και στα εγκαίνια μιάς αλυσίδας ηττών και απανωτών οπισθοβασιών έναντι της Τουρκίας, η οποία έφτασε ανεμπόδιστα μέχρι τα τουρκολιβυκά μνημόνια, τις θεωρίες της «γαλάζιας πατρίδος» και την ιταμή απαίτηση της προς ημάς για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας, αντιμετωπίζοντας μας ως περιφερειακό δορυφόρο της νεοσύστατης αυτοκρατορίας της. Έκτοτε θεμελιώθηκε -πλήν όμως υπαιτιότητι των επομένων μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων σταθερά εδραιώθηκε- μία παράδοση ενδοτισμού στην άμυνα και την εξωτερική πολιτική, η οποία βρίσκει ένθερμους εκφραστές και συνεχιστές στα παιδιά του ΕΛΙΑΜΕΠ και σε γλοιώδεις τραγικές φιγούρες δίκην Γεραπετρίτη, οι οποίες στελεχώνουν υπουργικές καρέκλες, για να λειτουργούν ούτε λίγο ούτε πολύ ωσάν άριστοι προαγωγοί των τουρκικών συμφερόντων στο εσωτερικό μας, μιλώντας διαρκώς άλλοτε για την ανάγκη υποκύψεων μπροστά στον σουλτάνο, επειδή είμαστε δήθεν μία μικρή, ανήμπορη και ασήμαντη χώρα έρμαιο κάθε μεγάλης δυνάμεως και άλλοτε με όρους χυδαία κατευναστικούς, σαν να μην συμβαίνει τίποτα, σαν να μην κινδυνεύουμε από κανένα, λές και είμαστε ένα κράτος σαν το Βέλγιο ή την Πορτογαλία, περιβαλλόμενο είτε από ήμερους ωκεανούς είτε από φίλιους συμμάχους. Μέρα με τη μέρα το καθεστώς ασκήσεως κυριαρχίας μας επί εδάφους και θαλάσσης θολώνει έτι περαιτέρω εις βάρος της ημετέρας Πατρίδος με ευθύνη των οσφυοκαμπτών που φέροντες τα ηνία του τόπου τιμούν όχι τους νεκρούς ήρωες που θυσιάστηκαν για την Ελευθερία του Έθνους, αλλά την επαίσχυντη πολιτική γραμμή της υποστολής της σημαίας.
Εκείνοι που ρωτούσαν ειρωνικώς και εξακολουθούν να ερωτούν με έπαρση: «Μα, τι θέλατε να κάναμε; Πόλεμο;» είναι οι ίδιοι που αφοπλίζουν την Ελλάδα, απονευρώνοντας την παραμεθόριο αποστέλλοντας τα δικά μας οπλικά συστήματα στην Ουκρανία για το αιματοκύλισμα Χριστιανών Ορθοδόξων που αλληλοσφάζονται υπό τις επιθυμίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, και ταυτόχρονα αρνούνται την επανεκκίνηση της πολεμικής βιομηχανίας για την θωράκιση των συνόρων μας, την ενίσχυση της αποτρεπτικής μας ισχύος και εν τέλει την διαφύλαξη του λαού μας από αυτό το ενδεχόμενο που υποκριτικώς αποσκορακίζουν. Τα καθιζήματα της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας τελούντα υπό τον μόνιμο φόβο ημών, ήτοι των «ακροδεξιών» συναθροίσεων, απηγόρευσαν για ακόμα μία φορά τις συγκεντρώσεις τιμής και μνήμης για τους ήρωες των Ιμίων στην Αθήνα, ενώ έδωσαν με κλειστά μάτια άδειες και για τις συνάξεις των Πακιστανών έξω από την Πρεσβεία της Ινδίας ακόμα και μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Κασμίρ και για τα θρησκευτικά συλλαλητήρια των μουσουλμάνων, για τα οποία δεν άνοιξε ρουθούνι. Δεν συμφέρει τα μίσθαρνα όργανα που μας διοικούν να υπάρχουν Έλληνες, οι οποίοι όχι μόνο αρνούνται να διαγράψουν από την μνήμη τους τις προδοσίες, όχι μόνο απαιτούν την τιμωρία των συντελεστών αυτής, αλλά και οργανώνονται σε μέτωπο αντιστάσεως για την αποκατάσταση της αλήθειας και της δικαιοσύνης με ανηλεή πέλεκυ στους ενόχους και τους ακολούθους τους, οι οποίοι επενδύουν στην λήθη του λαού, παραβλέποντας όμως πως ο Εθνικισμός είναι το κύμα που έρχεται για κρεμάσει οριστικά τους μειοδότες των Ιμίων που έγιναν και των Ιμίων που προαλείφουν.
