Air Serbia od sutra uvodi letnji red letenja

LETOVI
 
Autor/izvor: SEEbiz / Tanjug
Datum objave: 30.03.2019. - 19:38:59 
BEOGRAD – Air Serbia će od nedelje 31. marta saobraćati po letnjem redu letenja, koji će važiti do 27. oktobra 2019. godine, saopštio je srpski avioprevoznik.
U saopštenju se navodi da je u odnosu na prošlo leto, ovogodišnja letnja mreža Air Serbije proširena sa devet novih destinacija za koje su putnici u proteklom periodu pokazivali najveće interesovanje.
To su Krasnodar, Helsinki i Kijev, za koje će se leteti tri puta nedeljno, i Madrid, Barselona, Nica, Kairo, Zadar i Rijeka, za koje će se leteti dva puta nedeljno.
Pored toga, dodaje se, za veliki broj postojećih popularnih destinacija biće povećan nedeljni broj letova.
Najfrekventnije destinacije ostaju Tivat i Podgorica sa više od 21 leta nedeljno, sledi Cirih za koji će se leteti 19 puta nedeljno, dok su dva dnevna leta planirana za Beč, Solun, Pariz i Atinu.
Među ostalim najfrekventnijim destinacijama izdvajaju se Skoplje i Ljubljana sa dvanaest letova nedeljno, Zagreb sa jedanaest, kao i Moskva i Amsterdam sa po 10 letova nedeljno.
Dnevni letovi za Berlin, Sofiju, Sarajevo, Prag, Milano, Frankfurt i Rim biće aktuelni tokom cele letnje sezone, za Larnaku i Dubrovnik tokom jula i avgusta, za Kopenhagen i Stokholm od početka juna do kraja oktobra, kao i za Bejrut tokom letnjih meseci.
„Veoma smo ponosni što ćemo od juna povezati srpsku prestonicu sa čak devet novih gradova i proširiti našu međunarodnu mrežu na ukupno 49 atraktivnih destinacija. U skladu sa željama i potrebama naših putnika, najveći broj letova predviđen je tokom sezone godišnjih odmora i to upravo ka destinacijama za koje tradicionalno vlada najveće interesovanje", izjavio je generalni direktor Air Serbije Dankan Nejsmit.
Pored direktnih letova ka najtraženijim evropskim i svetskim destinacijama, Air Serbia će zahvaljujući kod-šer ugovorima sa uglednim svetskim avio-kompanijama povezati Beograd i s gradovima poput Abu Dabija, Sidneja, Melburna, Singapura, Bangkoka, Hongkonga i mnogih drugih širom planete, dodaje se u saopštenju

Η Σερβία έγινε το 23ο κράτος-μέλος του CERN

Η Σερβία έγινε το 23ο κράτος-μέλος του CERN
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών (CERN) καλωσόρισε τη Σερβία ως το 23ο κράτος μέλος του.
«Η επένδυση στην επιστημονική έρευνα είναι σημαντική για την ανάπτυξη της οικονομίας μας και το CERN είναι ένας από τους πιο σημαντικούς επιστημονικούς θεσμούς σήμερα. Είμαι απέραντα υπερήφανος που η Σερβία έγινε πλήρες κράτος μέλος. Αυτό θα δημιουργήσει νέες δυνατότητες, ώστε οι επιστήμονες και οι επιχειρήσεις μας να συνεργασθούν με το CERN και τα άλλα κράτη μέλη», δήλωσε η Άνα Μπρνάμπιτς, πρωθυπουργός της Σερβίας.
«Η Σερβία έχει μακρόχρονη σχέση με το CERN, με συνεχή συμμετοχή των Σέρβων επιστημόνων στα μεγάλα πειράματα του. Είμαι πολύ χαρούμενη για την πρωτοβουλία της Σερβίας να επιδιώξει να γίνει πλήρες μέλος», ανέφερε η πρόεδρος του Συμβουλίου του CERN Ούρσουλα Μπάσλερ.
«Είναι μεγάλη χαρά να υποδεχθούμε τη Σερβία ως το 23ο κράτος μέλος μας. Η σερβική επιστημονική κοινότητα έχει κάνει σημαντικές συνεισφορές στα προγράμματα του CERN εδώ και πολλά χρόνια», τόνισε η γενική διευθύντρια του CERN Φαμπιόλα Τζιανότι.
Όταν ακόμη η Σερβία αποτελούσε τμήμα της Γιουγκοσλαβίας, η οποία ήταν ένα από τα 12 ιδρυτικά κράτη μέλη του CERN το 1954, οι Σέρβοι φυσικοί και μηχανικοί είχαν συμμετάσχει σε μερικά από τα πρώτα προγράμματα του Οργανισμού. Το 2001 το CERN και η Σερβία υπέγραψαν συμφωνία διεθνούς συνεργασίας, που επέτρεψε στους επιστήμονες της δεύτερης να συμμετάσχουν στα πειράματα ATLAS και CMS στο μεγάλο επιταχυντή αδρονίων, κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ως πλήρες πλέον μέλος, η Σερβία θα έχει δικαίωμα ψήφου στο Συμβούλιο, την ανώτατη αρχή διοίκησης του CERN, και παράλληλα θα συνεισφέρει στον προϋπολογισμό του.

Έφεση από τον Κάρατζιτς για την καταδίκη του σε ισόβια


Έφεση κατά της απόφασης του δικαστηρίου του ΟΗΕ να αυξήσει σε ισόβια την αρχική ποινή κάθειρξης 40 ετών που του είχε επιβληθεί για εγκλήματα που διέπραξε στη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας (1992-95) άσκησε πρώην πρόεδρος της Σερβίας Ράντοβαν Κάρατζιτς.
«Ο πρόεδρος Ράντοβαν Κάρατζιτς ασκεί έφεση στην καταδίκη σε ισόβια κάθειρξη που ανακοινώθηκε σε βάρος του» στις 20 Μαρτίου, ήταν τα λόγια του συνηγόρου του Πίτερ Ρόμπινσον σε έγγραφο που δημοσιοποιήθηκε από τον Μηχανισμό Διεθνών Ποινικών Δικαστηρίων (MICT).

Μνημόνιο συνεργασίας Ελλάδος-Σερβίας στον τομέα προστασίας του περιβάλλοντος υπέγραψε ο Φάμελλος

 Πολιτική
 

Ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος και ο ομόλογος του της Σερβίας Γκόραν Τρίβαν υπέγραψαν στο Βελιγράδι μνημόνιο συνεργασίας στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος.
«Η φιλία, η αλληλεγγύη, η συνεργασία και η ειρήνη είναι το μέλλον μας. Γι 'αυτό χτίζουμε γέφυρες για να συνδέσουμε τις κοινωνίες, τις οικονομίες, τα κράτη και τις χώρες μας. Πιστεύω ότι το μέλλον βρίσκεται στην περιφερειακή συνεργασία» δήλωσε ο κ. Φάμελλος μετά την συνάντηση που είχε με τον Σέρβο υπουργό Περιβάλλοντος.
Επισήμανε ότι η Ελλάδα υποστηρίζει σθεναρά τις προσπάθειες που κάνει η Σερβία για να καταστεί μέλος της Ε.Ε. ενώ τόνισε ότι ανάλογη υποστήριξη υπάρχει και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ και η UNEP. Ο υπουργός Περιβάλλοντος της Σερβίας Γκοραν Τρίβαν χαρακτήρισε σημαντική εξέλιξη την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας τονίζοντας: «Τα επόμενα χρόνια η Σερβία και η Ελλάδα θα επιτύχουν ευρεία συνεργασία στους τομείς της ανακύκλωσης, της επεξεργασίας λυμάτων, της διαχείρισης στερεών αποβλήτων καθώς και των ειδικών αποβλήτων, της προστασίας της φύσης και της βιοποικιλότητας, της διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών».
Ο Σέρβος υπουργός ανέφερε ότι κατά την συνάντηση με τον κ. Φάμελλο συμφωνήθηκε, οι δύο χώρες να συμμετέχουν από κοινού σε προγράμματα που αφορούν το περιβάλλον όχι μόνο στα βαλκάνια αλλά στην Ευρώπη και ευρύτερα στον κόσμο. Ο Σωκράτης Φάμελλος πραγματοποιεί από, εχθές διήμερη επίσκεψη στο Βελιγράδι. Τον έλληνα υπουργό συνοδεύουν 16 επιχειρηματίες από την Ελλάδα που δραστηριοποιούνται στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος.
Σήμερα πραγματοποιήθηκε συνάντηση των Ελλήνων επιχειρηματιών με Σέρβους επιχειρηματίες στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Σερβίας όπου απηύθυναν χαιρετισμό οι υπουργοί Φάμελλος και Τρίβαν. Ακολούθησαν διμερείς συναντήσεις επιχειρηματιών (Business-to-business ) όπου εξετάστηκαν συγκεκριμένες μορφές συνεργασίας

Алексис Ципрас: Преспански споразум модел за решавање других регионалних проблема

 Букурешт -- Грчки премијер Алексис Ципрас је рекао да је Преспански споразум модел за решавање других регионалних проблема.
Цимпрас је додао и да ће споразум потписан између Грчке и Северне Македоније појачати стабилност и економски раст у региону Балкана, преноси грчки лист Катимерини.
Говорећи током посете Букурешту, где се састао са својим румунским колегом Вјориком Данчилом, Ципрас је рекао да Грчка и Румунија подржавају амбиције Северне Македоније за учлањење у Европску унију, као и других држава на Балкану.
Он је рекао да ће Атина и Букурешт помоћи земљама кандидатима у испуњавању критеријума за учлањење у Европску унију.
Ципрас у Букурешту учествује на седмом квадрилатералном састанку између Грчке, Румуније, Србије и Бугарске.
Грчки премијер поздравио је планове регионалне сарадње који иду у смеру јачања регионалне стабилности, уз истовремено јачање изгледа за европске интеграције земаља Западног Балкана.

ΕΡΤ3 – HOTEL JUGOSLAVIJA (Α’ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ) – ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

ΠΕΜΠΤΗ  28/03/2019 στις 23:00
«HOTEL JUGOSLAVIJA»
Έτος παραγωγής: (2017)
Ντοκιμαντέρ, παραγωγής C-Side Productions/ Benjamin Poumey, 2017.
Διάρκεια: 78’
Στις όχθες του Δούναβη στο Βελιγράδι, στην περιοχή της πόλης που έγινε πεδίο πειραματισμού της μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής, υψώνεται το εμβληματικό ξενοδοχείο «Hotel Jugoslavija». Καθώς περιηγούμαστε σε αυτόν τον μυθικό τόπο-σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής, μπαίνουμε στη μακρά λίστα των προσωρινών, άσημων και διάσημων επισκεπτών του και βλέπουμε από ψηλά πώς ένα κτίριο μπορεί να χτίσει ιδεολογίες και εθνικές ταυτότητες, αλλά να αντιστέκεται στο γκρέμισμα της συλλογικής μνήμης.
Σκηνοθεσία: Nicolas Wagnières
Το επεισόδιο θα είναι διαθέσιμο για 14 μέρες στα ψηφιακά μέσα της ΕΡΤ.

Η κόλαση των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία 20 χρόνια μετά! Οι μνήμες ενός ρεπόρτερ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!




Γράφει ο
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ

Οδοιπορικό στη φλεγόμενη Γιουγκοσλαβία
Καλώς ήλθατε στην κόλαση!
Πώς να περιγράψεις τη φρίκη των ζωντανών
εικόνων που συναντάς περιδιαβαίνοντας τη Σερβία;
Τα κατεστραμμένα κτήρια μαρτυρούν για τη βαρβαρότητα.
Τα καμένα κορμιά των αθώων θυμάτων ιστορούν
την τραγωδία. Ένας ολόκληρος λαός θρηνεί με
αξιοπρέπεια στα χαλάσματα. Και ανάμεσα στα
ερείπια και στο θάνατο η Ειρήνη, η κόρη του Δία
και της Θέμιδος και αδελφή της Ευνομίας και της
Δίκης, πασχίζει να βρει το δικό της αποκούμπι.


*
Η περιπέτεια της Γιουγκοσλαβίας ξεκίνησε το 1941 με την επικράτηση του τιτοϊσμού και την τεχνική συνένωση εθνών υπό ενιαία οντότητα. Οι έξι Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες που αποτελούσαν τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ήταν η Σ.Δ. Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η Σ.Δ. Κροατίας, η Σ.Δ. Μαυροβουνίου, η Σ.Δ. Σλοβενίας, η Σ.Δ. Σερβίας και η Σ.Δ. Μακεδονίας. Σέρβοι, Μαυροβούνιοι, Κροάτες, Σλοβένιοι, Ούγγροι, Αλβανοί, Μουσουλμάνοι, Σλαβομακεδόνες, συγκροτούν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ), που κάτω από τη στιβαρή ηγεσία του στρατάρχη Τίτο επιβίωσε, χωρίς ουσιαστικά προβλήματα, μέχρι το θάνατο του Κροάτη, αλλά πάνω από όλα Γιουγκοσλάβου ηγέτη Τίτο. Ακολουθεί μια δεκαετία έντονης αμφισβήτησης της ενιαίας κρατικής οντότητας της ΟΔΓ και το 1991 αρχίζει η αποσύνθεσή της με την ανεξαρτησία της Κροατίας και της Σλοβενίας. Για την εξέλιξη αυτή, σημαντική είναι η ευθύνη της Ε.Ε. και ειδικά της προεδρεύουσας κείνη την περίοδο χώρας, της Γερμανίας. H Ελλάδα (Κυβέρνηση Κ.Μητσοτάκη , Υπουργός Εξωτερικών Α.Σαμαράς), είχε συναινέσει στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας (Σύνοδος Κορυφής Ε.Ε. 15 Δεκεμβρίου 1991).
Είχε προηγηθεί το 1989 από τον Γιουγκοσλάβο Πρόεδρο Σλ. Μιλόσεβιτς η κατάργηση του καθεστώτος αυτονομίας του Κοσσυφοπεδίου, που συνιστά αναμφίβολα τραγικό πολιτικό λάθος. Εθνικιστής ηγέτης ο Μιλόσεβιτς, προκάλεσε την αντίδραση του αλβανικού εθνικισμού (αλβανοκοσοβάρων που δημιούργησαν τον παράνομο Στρατό τον UCK) και έδωσε την ευκαιρία στην Γερμανία του Γκένσερ (γερμανός Υπουργός Εξωτερικών από τους πρωτεργάτες της διάλυσης της Γιουγκασλαβίας), να χρησιμοποιήσει, το ΝΑΤΟ, με τις «ευλογίες» του αμερικανού Προέδρου Μ. Κλίντον, ώστε να διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία και να γίνει η Κροατία το πρώτο ανεξάρτητο κράτος, η πιο φιλογερμανική χώρα της Βαλκανικής.
Έτσι, στις αρχές του 1999, η Νέα Γιουγκοσλαβία περιλαμβάνει τη Σερβία και το Μαυροβούνιο, ενώ υπάρχουν και δύο συμπαγείς εθνότητες, των αλβανοφώνων στο Κοσσυφοπέδιο και των Ούγγρων στη Βοϊβοντίνα, που αποτελούν όμως, επαρχίες της Σερβίας.

Ασφαλώς , η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης στο Κοσσυφοπέδιο, ήταν και το αποτέλεσμα της πολιτικής εθνικής κάθαρσης του Σέρβου Προέδρου Σλ. Μιλόσεβιτς εναντίον των αλβανοφώνων Κοσοβάρων, αλλά και της ένοπλης δράσης του Απελευθερωτικού Στρατού των Αλβανοκοσοβάρων του διαβόητου UCK , με στόχο την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου.
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΜΑΙΟΣ 1999, μπροστά στο βομβαρδισμένο από τα μαχητικά αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, Υπουργείο Άμυνας της Γιουγκοσλαβίας.
Επίσης , η επιλεκτική «ευαισθησία» του ΝΑΤΟ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αλβανοφώνων Κοσοβάρων, θα πρέπει να συνδεθεί και με την αξιοποίηση της υψίστης γεωστρατηγικής αξίας, για τη Δυτική Συμμαχία (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.), περιοχής των Κεντρικών και Δυτικών Βαλκανίων, όπου πλειοψηφούν οι Αλβανοί, , αφού ο έλεγχός της, εξασφαλίζει στην «προστάτιδα» της Δύσης, τις ΗΠΑ , την πρόσβαση στην Ευρασία, αλλά και τον έλεγχο των αξόνων μεταφοράς του φυσικού αερίου και του πετρελαίου της Κασπίας και του Καυκάσου, στη Δύση.
*
«Πόλεμος; ποιος Πόλεμος; Η σφαγή αμάχων;». Οι πολεμικές ανταποκρίσεις από Βελιγράδι, Νις και άλλες πόλεις της Γιουγκοσλαβίας.

Οι τηλεοπτικές εικόνες που έμπαιναν κάθε βράδυ στα σπίτια μας, την Άνοιξη του 1999, από την βομβαρδισμένη Γιουγκοσλαβία ήταν συγκλονιστικές.
Αρχές Μαΐου του 1999 και ενώ οι αεροπορικές επιδρομές των νατοϊκών αεροσκαφών ήταν σε έξαρση, αποφάσισα να επισκεφτώ τη φλεγόμενη Γιουγκοσλαβία και να καλύψω δημοσιογραφικά τα τεκταινόμενα εκεί.

Η περίφημη JAT, η αεροπορική εταιρεία της Γιουγκοσλαβίας, από την πρώτη μέρα των αεροπορικών βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ έχει διακόψει όλες τις πτήσεις της, εσωτερικού και εξωτερικού. Έτσι λοιπόν, προκειμένου να φθάσω στο Βελιγράδι χρησιμοποίησα την BALKAN AIR (βουλγαρική αεροπορική εταιρεία), που από την Αθήνα με μετέφερε στη Σόφια.
Είναι Παρασκευή 7 Μαΐου απόγευμα και βρίσκομαι στο Αεροδρόμιο της Βουλγαρικής Πρωτεύουσας. Από κει επιβιβάστηκα σε Λεωφορείο που έκανε το δρομολόγιο Σόφια- Βελιγράδι. Μάλιστα οδηγός του Λεωφορείου ήταν ένας Σέρβος πιλότος της καθηλωμένης αεροπορικής εταιρείας JAT!

Μόλις όμως φθάσαμε στη Γκαλοτίνα, το μεθοριακό σταθμό Βουλγαρίας – Γιουγκοσλαβίας, με περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Οι Σέρβοι στρατιώτες, όταν κατά τον έλεγχο των ατομικών στοιχείων διαπίστωσαν ότι είμαι Έλληνας δημοσιογράφος, με κατέβασαν από το λεωφορείο και δεν μου επέτρεψαν να περάσω τα σύνορα!! Έπρεπε μου είπαν να ενημερώσουν πρώτα τις αρχές και μετά θα μου επιτρέψουν την είσοδο στην Γιουγκοσλαβία. Εν τω μεταξύ έχει νυχτώσει, βρέχει καταρρακτωδώς και οι Σέρβοι στρατιώτες δεν μου επιτρέπουν , να κάτσω ούτε κάτω από υπόστεγο!! Οι συγκεκριμένοι στρατιώτες, προς μεγάλη μου απογοήτευση, δεν διαπνέονταν ακριβώς, από το πνεύμα της Ελληνο-σερβικής φιλίας!
Έμεινα όρθιος όλη τη νύχτα στη βροχή, με παρέα μια αγέλη σκύλων. Εφιαλτική νύχτα….
Τελικά, μετά από αρκετές διατυπώσεις και μετά από μία επώδυνη , μαρτυρική και ολονύχτια περιπέτεια, την επόμενη μέρα πέρασα επιτέλους τα σύνορα και βρέθηκα στη γιουγκοσλαβική επικράτεια. Το πρόβλημα ήταν βέβαια, πως θα φθάσω στο Βελιγράδι, αφού ούτε τρένο, ούτε λεωφορείο, ούτε ταξί υπήρχε διαθέσιμο.

Οι σιδηροδρομικές γραμμές είχαν καταστραφεί από τις βόμβες του ΝΑΤΟ, ενώ το εμπάργκο καυσίμων είχε ακινητοποιήσει τα υπόλοιπα μεταφορικά μέσα.
Τελικά βρέθηκε ένας άνεργος και περιθωριακός Σέρβος που «προθυμοποιήθηκε» με 300 δολάρια να με μεταφέρει στο Βελιγράδι με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο, ένα ερειπωμένο «Γιούγκο». Σε λίγο όμως το μετάνιωσα, αφού ο Σέρβος μου αποκάλυψε ότι ήταν στις Φυλακές καταδικασμένος για φόνο και ληστεία και είχε αποφυλακιστεί προσωρινά, λόγω πολέμου! Έλα στη θέση μου, μόνος, σε ξένη χώρα , με οδηγό ένα δολοφόνο και σε εμπόλεμη ζώνη…

Έδιωξα τις «μαύρες σκέψεις» χαζεύοντας το ανοιξιάτικο τοπίο.
Το πρώτο που συναντάει κανείς στη Γιουγκοσλαβία είναι μια μαγευτική εικόνα εκπληκτικής φυσικής ομορφιάς.

Βελιγράδι Μάιος 1999, λίγα μέτρα από το κέντρο Τύπου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, μετά την καθημερινή ενημέρωση.
Η Γιουγκοσλαβία είναι μια πανέμορφη χώρα, καταπράσινη, με πολλά ποτάμια, με τεράστιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και κατάφυτες βουνοπλαγιές.
Με το «πειρατικό» ταξί λοιπόν έχουμε αφήσει τα σύνορα και κατευθυνόμαστε προς το Βελιγράδι. Περίπου 5 χιλιόμετρα πριν από την πόλη Νις, ο Σέρβος οδηγός σταμάτησε απότομα και γεμάτος αγωνία μου δείχνει στον καταγάλανο ουρανό ένα σμήνος μαχητικών αεροσκαφών του ΝΑΤΟ. Δευτερόλεπτα αργότερα τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ «αφήνουν» τις βόμβες τους με στόχο τις εγκαταστάσεις της «Γιούγκο Πετρόλ» και εξαφανίζονται.

Μετά από λίγο φθάσαμε στο Νις, όπου πυκνά μαύρα σύννεφα είχαν ήδη σκεπάσει τον ουρανό. Μια δεξαμενή πετρελαίου είχε καταστραφεί ολοσχερώς και μία ακόμη είχε τυλιχθεί στις φλόγες. Προσπαθούμε να πλησιάσουμε, αλλά η αστυνομία μας υποχρεώνει να σταματήσουμε στην άκρη. Δύο ασθενοφόρα, ανοίγοντας το δρόμο με τις σειρήνες τους, έτρεχαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον τόπο της συμφοράς.
Αργότερα μάθαμε ότι τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και δώδεκα είχαν τραυματιστεί. Κάποια από τις νατοϊκές βόμβες αστόχησε και πάλι…

Λίγο αργότερα, ο Σέρβος οδηγός, με εγκαταλείπει στο «ΤΑΧΙ» και φεύγει, αφού πήρε μαζί του και τα κλειδιά του αυτοκινήτου!! Δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω, μένω στο αυτοκίνητο και περιμένω διαβάζοντας το βιβλίο του Κλαούζεβιτς για την τέχνη του Πολέμου. Δύο ώρες αργότερα τον βλέπω να έρχεται τρέχοντας περιχαρής κρατώντας στο χέρι του ένα μπιτόνι με βενζίνη, για να «φουλάρουμε» και να συνεχίσουμε το ταξίδι μας για Βελιγράδι. Που και πως το βρήκε , μόνο αυτός ξέρει.
Αργά το απόγευμα φθάσαμε στο Βελιγράδι.

Η πόλη έδειχνε ήρεμη, αφημένη στη νωχέλεια του ανοιξιάτικου απογεύματος. Το Βελιγράδι είναι μια από τις ωραιότερες και πιο ιστορικές πόλεις της Ευρώπης.
Οι «συμβουλές» που έχω ήταν να μείνω στο ξενοδοχείο «Χάγιατ», διότι είναι ασφαλές και απρόσβλητο από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς. Και ο λόγος; Εκεί μένουν οι δημοσιογράφοι και οι τεχνικοί του C.N.N! Και είχαν δίκαιο…

Στις μέρες που έμεινα στο Βελιγράδι και στη πόλη Νις διαπίστωσα, ότι οι Σέρβοι αντιμετωπίζουν με αξιοθαύμαστη καρτερικότητα την ανέχεια που προκαλεί η κρίση. Και κυρίως δεν φοβούνται τις νατοϊκές βόμβες !! Οι κινηματογράφοι, τα θέατρα και η Όπερα του Βελιγραδίου έδιναν καθημερινά απογευματινές παραστάσεις και οι αίθουσες ήταν γεμάτες κόσμο, παρότι η χώρα είχε καλυφθεί από τη σκόνη και τους καπνούς των ερειπίων. Και παρότι γνώριζαν, ότι είναι υποψήφια θύματα των βομβών που έριχναν κατά εκατοντάδες τα Συμμαχικά- Νατοϊκά αεροσκάφη.
Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί έχουν καταστρέψει δημόσια κτίρια, υπουργεία, γέφυρες, αυτοκινητόδρομους, αεροδρόμια, αποθήκες καυσίμων, βιομηχανικές μονάδες και γενικά κάθε φλέβα ζωής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ). Και ακόμη, το εμπάργκο καυσίμων που η διεθνής Κοινότητα επέβαλε στην Γιουγκοσλαβία, έχει παραλύσει ολόκληρη τη χώρα. Σχεδόν κάθε βράδυ, το Βελιγράδι είναι βυθισμένο στο σκοτάδι (ολονύχτιες διακοπές ρεύματος…).
Η ΟΔΓ είμαι μια χώρα ρημαγμένη και κατεστραμμένη. Μια χώρα που δέχεται καθημερινά τη καταστροφική μανία των αεροπορικών βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ. Παντού σε ολόκληρη τη γιουγκοσλαβική επικράτεια συναντάς ερείπια, συντρίμμια, σκόνη, καπνό.
Οι γοερές κραυγές των τραυματιών, αλλά και η εκκωφαντική σιωπή των καρβουνιασμένων θυμάτων, θρυμματίζουν κάθε επιχείρημα δικαιολόγησης των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, εναντίον και μη στρατιωτικών στόχων.

Η φρίκη που αντικρίσαμε στη Γιουγκοσλαβία είναι απερίγραπτη. Δεν είναι δυνατόν να καταδικάζεται σε αφανισμό ένας ολόκληρος λαός, ο γιουγκοσλαβικός, είτε για τα λάθη της ηγεσίας του, είτε για τις σκοπιμότητες εξωβαλκανικών κέντρων εξουσίας.
Στο κέντρο του Βελιγραδίου, λίγα μέτρα από την πλατεία όπου γίνονται οι αντιπολεμικές συναυλίες, βρίσκεται το Κέντρο Τύπου. Εκεί συρρέουν καθημερινά δεκάδες δημοσιογράφοι από διάφορες χώρες, που δίνουν τη δική τους μάχη για την επαλήθευση των πληροφορικών που φθάνουν από διάφορες πηγές. Πέρασα αρκετές ώρες στο Κέντρο Τύπου του Βελιγραδίου και διαπίστωσα την άρτια οργάνωσή του, καθώς και την ευγενική συμπεριφορά των Σέρβων υπαλλήλων προς τους δημοσιογράφους. Φυσικά οι Ένοπλες Δυνάμεις της Γιουγκοσλαβίας έχουν αναλάβει την ευθύνη της ενημέρωσης και της λειτουργίας του Κέντρου Τύπου.

Σε κάποια από τις πολλές επισκέψεις μου στο Κέντρο Τύπου, ρώτησα έναν Σέρβο συνταγματάρχη, υπεύθυνο για την ενημέρωση των χερσαίων επιχειρήσεων, να μου πει τη γνώμη του για τον πόλεμο.
«Ποιο πόλεμο;», με ρώτησε έκπληκτος. «Μα σήμερα στη Γιουγκοσλαβία δεν γίνεται πόλεμος! Για να έχουμε πόλεμο» συνέχισε ο Σέρβος αξιωματικός, «απαιτείται η σύγκρουση δύο ή περισσότερων εχθρικών στρατευμάτων σε στεριά, θάλασσα και αέρα. Εδώ έχουμε μια πανίσχυρη στρατιωτική συμμαχία, το ΝΑΤΟ, να βομβαρδίζει από απόσταση ασφαλείας, αδιακρίτως, διαφόρους στόχους με θύματα άμαχους Γιουγκοσλάβους πολίτες. Ε, αυτό δεν λέγεται πόλεμος…», κατέληξε ο Σέρβος συνταγματάρχης.
Κάποιο βράδυ «κυκλοφόρησε η φήμη», ότι τα νατοϊκά βομβαρδιστικά θα καταστρέφανε , μία από τις τελευταίες γέφυρες που είχαν μείνει στο Βελιγράδι, τη γέφυρα Μπράνκοφ. Παρά την απαγόρευση της κυκλοφορίας πήγα και έζησα μια μοναδική ολονύχτια εμπειρία. Εκεί, πάνω στη γέφυρα , δινόταν μουσική συναυλία, την οποία παρακολουθούσανε χιλιάδες Σέρβοι, που κρατούσαν αναμμένα κεριά περιμένοντας τις νατοϊκές βόμβες. Κρατούσαν τα κεριά για να βλέπουν το στόχο οι πιλότοι του ΝΑΤΟ και να μην κάνουν «λάθος», όπως έλεγαν χαμογελώντας ειρωνικά! Σε κάποιο μουσικό διάλειμμα, άκουσα κάποιους δικούς μας δημοσιογράφους να φωνάζουν «κιχ, κιχ, ….» . Και όταν τους ρώτησα γιατί, μου απάντησαν, διότι κάποιοι άλλοι , πριν λίγες μέρες, στη γέφυρα του Νοβισάντ, δεν πρόλαβαν να πουν ούτε «κιχ»!! Η συναυλία κράτησε μέχρι την ανατολή του ήλιου! Τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ όμως δεν ήρθαν, και διέψευσαν τις φήμες… Η βραδιά όμως ήταν υπέροχη! Υπερασπιστήκαμε τη γέφυρα με την παρουσία μας, αψηφώντας τον κίνδυνο, να μην δούμε την Ανατολή του Ηλίου …
Ένα από τα ηλιόλουστα μεσημέρια, βρίσκομαι μαζί με κάποιον Έλληνα αξιωματικό, που υπηρετούσε στην Ελληνική Πρεσβεία, σ’ ένα από τα αμέτρητα πάρκα του Βελιγραδίου και απολαμβάναμε μια σπάνιας ομορφιάς φυσικό τοπίο στη συμβολή των ποταμών Δούναβη και Σάββα. Ένας ηλικιωμένος Σέρβος, που από τις κουβέντες μας κατάλαβε την ελληνική καταγωγή μας, μας πλησίασε και επέμεινε φορτικά να μας δείξει το σημείο της δολοφονίας του Ρήγα Φεραίου! Καλύτερη και πιο ζωντανή αφήγηση στα «ελληνοσερβικά» δεν έχουμε ακούσει…
Είναι Πέμπτη μεσημέρι (13 Μαΐου) και βρισκόμαστε στην κεντρική πλατεία στο Νις, σ’ ένα υπαίθριο καφενείο παρέα με δύο Σέρβους δημοσιογράφους, έναν υπάλληλο της ελληνικής πρεσβείας και μια κοπέλα Σέρβα , που είχε μάθει μόνη της ελληνικά και έχει αναλάβει με δική της πρωτοβουλία, το ρόλο του διερμηνέα. Μόλις γεμίσαμε τα ποτήρια μας με σέρβικο ρακί, χτύπησαν για μια ακόμη φορά οι σειρήνες που καλούσαν τους κατοίκους να τρέξουν στα καταφύγια. Ένα νέο κύμα αεροπορικών βομβαρδισμών θα ξεσπούσε σε λίγο. Πράγματι, αρκετοί κάτοικοι έτρεξαν στα καταφύγια, πολλοί όμως αδιαφόρησαν και συνέχισαν ατάραχοι να απολαμβάνουν τον υπέροχο ανοιξιάτικο ήλιο και να πίνουν το ρακί τους. Ανησύχησα και είπα στους Σέρβους που είμαστε παρέα να πάμε και εμείς σε κάποιο καταφύγιο. Αυτοί με κοίταξαν και γελώντας είπαν, ότι υπάρχει μια παροιμία στα μέρη τους που λέει ότι «Αν πίνεις καλό ρακί, ακόμα και ο θάνατος περιμένει να τελειώσεις το ποτό σου πρώτα»! Δεν είχα άλλη επιλογή, ήπια μονορούφι ένα ποτήρι ρακί και περίμενα…
Σε ελάχιστα λεπτά, αεροσκάφη του ΝΑΤΟ έριξαν τις βόμβες τους σ’ έναν κατεστραμμένο από προηγούμενους βομβαρδισμούς υποσταθμό παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, περίπου 2 χιλιόμετρα βορειότερα από την κεντρική πλατεία στο Νις. Κουνήθηκε η γης και ένα πυκνό σύγνεφο καπνού σηκώθηκε από το σημείο έκρηξης των νατοϊκών βομβών. Ένα κάψιμο στο πρόσωπο, δεν ξέρω αν ήταν από το ωστικό κύμα ή … το ρακί. Πάντως οι Σέρβοι είχαν δίκαιο, αφού τους βγήκε και αυτή τη φορά η παροιμία!
Την επομένη πηγαίνω στο Κέντρο Τύπου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, που ήταν στο Κέντρο του Βελιγραδίου να μάθω τα καθέκαστα και για ενημέρωση. Ένας ψηλός γεροδεμένος Συνταγματάρχης, έκανε λεπτομερή ενημέρωση στους δεκάδες δημοσιογράφους, που είχαν έλθει από κάθε γωνιά του Πλανήτη, για να καλύψουν τα πολεμικά γεγονότα. Με εντυπωσίασε η ευγένεια και η ψυχραιμία του Σέρβου αξιωματικού, που χαρακτήριζε με άνεση το ΝΑΤΟ εγκληματική συμμορία!
Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στην Σερβία, έδωσα πολλές ραδιοφωνικές ανταποκρίσεις. Τις περισσότερες φορές, από τους τόπους της καταστροφής, όπως από τις γέφυρες του Δούναβη (ολονυχτίες συναυλίες περιμένοντας να βομβαρδίσουν τα νατοϊκά αεροσκάφη), από το βομβαρδισμένο ψυχιατρείο στο Βελιγράδι, από το βομβαρδισμένο και κατεστραμμένο υπουργείο Άμυνας της Γιουγκοσλαβίας, από τον δρόμο όπου μια βόμβα βρήκε ένα αγροτικό αυτοκίνητο(!!) , από την βομβαρδισμένη πόλη Νις, από τις συνοικίες της πρωτεύουσας της Γιουγκοσλαβίας και αλλού… Ωστόσο, υπήρχαν τεράστιες δυσκολίες, διότι, τις περισσότερες ώρες της μέρας και σίγουρα τη νύχτα, τα κινητά τηλέφωνα, δεν λειτουργούσαν!
Κατέγραψα (ακριβώς) μία από αυτές που έδωσα από το Βελιγράδι. Είναι Παρασκευή, 14 Μαΐου και από το δωμάτιο 312 του ξενοδοχείου «Χάγιατ» του Βελιγραδίου, δίνω στο Δημοτικό ραδιοσταθμό «Αθήνα 9.84» την παρακάτω ανταπόκριση:
«Στη Γιουγκοσλαβία η κατάσταση επιδεινώνεται διαρκώς, αφού οι διπλωματικές πρωτοβουλίες δεν καταλήγουν σε άμεσα θετικό αποτέλεσμα. Το ΝΑΤΟ νωρίς σήμερα το πρωί εξαπέλυσε ένα σφοδρό κύμα αεροπορικών βομβαρδισμών, ίσως το μεγαλύτερο από την έναρξη των επιχειρήσεων εναντίον της Γιουγκοσλαβίας. Οι βόμβες του ΝΑΤΟ χτύπησαν την Πρίστινα, το Νις, το Νόβισαντ, συνοικίες του Βελιγραδίου, το Πάντσεβο, τη Ραγκοβίτσα, τη Γιαγκέντινα και την Μπατάνιτσα. Μετά από ανάπαυλα δύο ωρών τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ ξαναχτύπησαν την πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, την Πρίστινα, μια γέφυρα στο Τσάτσακ, τη εθνική οδό Νις – Βελιγραδίου και το αεροδρόμιο της Μπατάνιτσα. Σύμφωνα με όσα μεταδίδει η γιουγκοσλαβική τηλεόραση, 8 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 23 τραυματίστηκαν σοβαρά. Κυρίες και κύριοι, τη στιγμή αυτή ακούγονται και πάλι οι σειρήνες του συναγερμού που καλούν τους κατοίκους του Βελιγραδίου να πάνε στα καταφύγια, αφού ένα νέο κύμα αεροπορικών βομβαρδισμών αναμένεται να ξεσπάσει σε λίγο. Αυτά για τώρα. Ελπίζουμε ότι στην επόμενη σύνδεσή μας θα έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τη δράση του ΝΑΤΟ» (Απομαγνητοφωνημένο κείμενο από το Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων ).
Παρόμοιες ήταν, σε περιεχόμενο και ύφος, οι καθημερινές ανταποκρίσεις μου από το Βελιγράδι, από τη Νίς, από την Μπατάνιτσα. Τρέχαμε κυνηγώντας την είδηση, περιγράφοντας την καταστροφή τον ανθρώπινο πόνο. Ο πολεμικός ανταποκριτής παθιάζεται, ζει οριακές καταστάσεις , ξεπερνά τον εαυτό του και γνωρίζει, ότι είναι «παρόν» τη στιγμή που γράφεται η Ιστορία. Και αυτή η επίγνωση συνεπάγεται και τεράστια ευθύνη.
Προσπαθούσα να λέω με ακρίβεια ότι έβλεπα και να περιγράφω ότι βίωνα, τις περισσότερες φορές χωρίς συναισθηματισμούς, αν και αυτό από την εμπόλεμη ζώνη, είναι εξαιρετικά δύσκολο. Πώς να είσαι ψύχραιμος και αντικειμενικός όταν βλέπεις τους μαυρισμένους τοίχους του Ψυχιατρείου να καπνίζουν και πάνω σε ένα κρεβάτι το καρβουνιασμένο πτώμα ενός αλυσοδεμένου αρρώστου;

Καθώς ο πόλεμος μακραίνει και τα τρόφιμα εξαντλούνται, στο Βελιγράδι οι ουρές μεγαλώνουν στα διάφορα ιδρύματα που μοιράζουν ανθρωπιστική βοήθεια, που φθάνει σχεδόν αποκλειστικά από την Ελλάδα. Κυρίως ηλικιωμένοι, πρόσωπα σκαμμένα από το χρόνο και την αγωνία για το μέλλον, όχι τόσο το δικό τους αλλά της χώρας τους, περιμένουν υπομονετικά για λίγα τρόφιμα, που θα τους εξασφαλίσουν μια ακόμα ημέρα επιβίωσης. Γνωρίζουν, ότι το μέλλον τους θα είναι πολύ χειρότερο από τον εφιάλτη που ζουν αυτές τις μέρες. Αλλά δεν λυγίζουν και στέκονται όρθιοι! Με διερμηνέα μια όμορφη Σέρβα φοιτήτρια της Φιλοσοφικής στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, που ήξερε σχετικά καλά Ελληνικά (αυτοδίδακτη!), μίλησα με αρκετούς από αυτούς. Οι περισσότεροι, θεωρούσαν ήρωα τον Μιλόσεβιτς και δολοφόνους, τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας Τ. Μπλέρ και τον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Σολάνα!! Και ελάχιστοι κατηγορούσαν τον Μιλόσεβιτς …
Οι περισσότεροι κάτοικοι του Βελιγραδίου, παρά τις δυσκολίες, συμμετέχουν στις συναυλίες, τραγουδούν, χορεύουν και περιγελούν την «ατυχία τους» να κατοικούν σε μια πανέμορφη χώρα, που αποτελεί όμως στόχο διεθνοπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, που επιπλέον δεν ευτύχησε να έχει ικανές πολιτικές ηγεσίες. Γνωρίζουν ακόμη, ότι εθνικιστές ηγέτες (Σέρβοι, Αλβανοκοσοβάροι, Βόσνιοι, Κροάτες), «άνοιξαν» το δρόμο, για την στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ και τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας.
Περιδιαβαίνοντας τις πλατείες και τους δρόμους του Βελιγραδίου, από τους ανθρώπους που συναντούσα «μάζευα» ανασφάλεια , οργή, πίκρα, αβεβαιότητα, αλλά και περηφάνια. Συχνά αναρωτιόμουν, πως μπορούν αυτοί οι άνθρωποι και χαμογελούν, όταν δεν γνωρίζουν αν θα φθάσουν σπίτι τους πριν τους βρει κάποια «έξυπνη» βόμβα του ΝΑΤΟ ή αν, όταν τελικά φθάσουν ασφαλείς, θα έχουν και κάτι για φαγητό; Τις μέρες του πολέμου, τίποτα δεν είναι δεδομένο, τίποτα απολύτως δεν είναι σίγουρο, εκτός από την στιγμή… που ζεις και αναπνέεις.

Πάντως, καμιά αρχή, καμιά ιδεολογία, καμιά σκοπιμότητα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη θυσία άμαχων πολιτών, ούτε φυσικά την καταστροφή της υποδομής μιας χώρας 10 εκατομμυρίων κατοίκων. Η στρατιωτική βία και μάλιστα, χωρίς νομιμοποιητική βάση, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί το μέσο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμα και όταν αποδεδειγμένα θίγονται βάναυσα.
Το ΝΑΤΟ αναμφίβολα, έχει υποστεί δεινή ηθική ήττα λόγω των αθώων θυμάτων και των υλικών ζημιών, που προκάλεσε με τους παράνομους βομβαρδισμούς του εναντίον της Γιουγκοσλαβίας.

Στο Βελιγράδι, τις μέρες που ήμουν και εγώ εκεί, έμεναν περισσότεροι από 20 Έλληνες δημοσιογράφοι απεσταλμένοι διαφόρων ΜΜΕ και κάλυπταν τα πολεμικά γεγονότα, με δημοσιογραφική επάρκεια, με γενναιότητα και σοβαρότητα. Τόπος συνάντησης το Γραφείο τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας, το Κέντρο τύπου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, αλλά και το «λόμπυ» των ξενοδοχείων «Χάγιατ» και «Ιντερκοντινένταλ». Φυσικά, ο πόλεμος πόλεμος, αλλά γίνονταν και κάτι «φοβερές πλάκες» … (Μάιος του 1999.
Απόσπασμα από το ανέκδοτο βιβλίο μου «Όπως τα είδα, τα έγραψα, τα είπα (1997-2002).). ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ

Στοιχειώνει την κυβέρνηση το Μακεδονικό -Γιούχα και προσαγωγές στις παρελάσεις

Οργισμένη υποδοχή επιφύλαξαν στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πολίτες στη βόρεια Ελλάδα στις παρελάσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου μετά τη συμφωνία με τα Σκόπια. Σε αρκετές από τις περιοχές που εμφανίστηκαν στελέχη του κυβερνώντος κόμματος πολίτες είτε τους υποδέχθηκαν με ιαχές «προδότες» και «αλήτες» είτε τους υποχρέωσαν σε άτακτη φυγή υπό το βάρος των αποδοκιμασιών. Πήραν στο κυνήγι τον βουλευτή Τζαμακλή στην Κατερίνη

Γρεβενά: Έφυγαν σαν κυνηγημένοι οι επίσημοι- «Αλήτες πολιτικοί» 



Παρόμοι το κλίμα και στις Σέρρες με την βουλευτή Αφροδίτη Σταμπουλή να δέχεται «βροχή» τις αποδοκιμασίες όταν κλήθηκε να καταθέσει στεφάνι εκ μέρους της Βουλής για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Αρκετοί πολίτες που βρέθηκαν στην πλατεία Ελευθερίας, τραγουδούσαν το "Μακεδονία Ξακουστή" και στο άκουσμα της κατάθεσης στεφανιού από την κ. Σταμπουλή, προχώρησαν σε γιουχαΐσματα και αποδοκιμασίες.
«Εδώ είναι πλατεία Ελευθερίας και όχι Βαυαρίας», «η Μακεδονία είναι Ελληνική», αλλά και «να πάτε να πληρωθείτε από τον Ζάεφ» φώναξαν οι πολίτες κατά την διάρκεια της κατάθεση στεφάνων και εξέφρασαν την δυσαρέσκειά τους για το Μακεδονικό.
Τρίκαλα: “Γιούχα” στον Βασίλη Κόκκαλη αλλά και αρκετές προσαγωγές

Παρελάσεις με πανό και μαύρες σημαίες

Σε Αττική και περιφέρεια τοπικοί φορείς αποφάσισαν να σηκώσουν μαύρες σημαίες απέναντι από την εξέδρα των επισήμων. Στο Περιστέρι διεκόπη δύο φορές η παρέλαση καθώς ομάδα ατόμων που είχε συγκεντρωθεί ζητούσε από την υφυπουργό απασχόλησης Αν. Νταλάρα να αποχωρήσει, όμως εκείνη παρέμεινε στην θέση της μέχρι το τέλος. 

Θεσσαλονίκη: Συνθήματα για τη Μακεδονία και «γιούχα» στους πολιτικούς!

Ηλεκτρισμένη η ατμόσφαιρα στη λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Θεσσαλονίκη.
Η εμφάνιση των επισήμων στην εξέδρα για την 25η Μαρτίου ανέβασε τους τόνους…

Τρίκαλα: «Γιούχα» στον Βασίλη Κόκκαλη - Τους συνέλαβαν γιατί φώναξαν ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι προδοσία

Τρίκαλα: «Γιούχα» στον Βασίλη Κόκκαλη - Τους συνέλαβαν γιατί φώναξαν ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι προδοσία

Σημαίες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. έκαψαν διαδηλωτές στο Βελιγράδ

Ανήμερα της 20ής επετείου από την έναρξη των νατοϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία, διαδηλωτές έκαψαν σημαίες του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο κέντρο του Βελιγραδίου.
Σημαίες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. έκαψαν στελέχη του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος (SRP), κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στο Βελιγράδι, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από την έναρξη των νατοϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία.
Οι διαδηλωτές έκαψαν τις σημαίες, προκειμένου να καταδείξουν ότι ο σερβικός λαός δεν θα ξεχάσει ποτέ τους βομβαρδισμούς του 1999.
«Δεν θα ξεχάσουμε και δεν θα συγχωρήσουμε ποτέ. Ο σερβικός λαός δεν θα σκεφτεί ποτέ να μπει σ' αυτή την οργάνωση (σ.σ. ΝΑΤΟ), καθώς αυτά τα τέρατα θα μας κάνουν να επιτεθούμε σ' άλλα έθνη» δήλωσε ο επικεφαλής του SRP, Βόισλαβ Σέσεϊ.
Υπογράμμισε δε, ότι το Βελιγράδι δεν πρέπει να διεκδικήσει την ένταξή του στην Ε.Ε., καθώς στην Ένωση υπάρχουν χώρες, οι οποίες συγκαταλέγονται στους χειρότερους εχθρούς και σ' αυτούς που προσπάθησαν να καταστρέψουν τη Σερβία.
Κατά τον ίδιο επίσης, η χώρα του θα πρέπει να αναπτύξει στενές σχέσεις με τη Ρωσία και τον Οργανισμό για τη Συνθήκη της Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO).

ΖΗΤΩ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ
ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ
(Άντε να εισαι ζαίος, δλδ κατσαπλιάς  και να πας να γκουγκλάρεις σημερα)

На данашњи дан, пре тачно двадесет година, почела НАТО агресија на СРЈ

Хроника




недеља, 24. март 2019.
 Београд -- На данашњи дан, пре тачно две деценије, након низа спорних покушаја међународне заједнице да се реши косовска криза, из базе у Авијану полетели су први авиони.
Авиони су наредних 78 дана бацали бомбе по војним и цивилним циљевима широм земље.
Истовремено, из команде НАТО-а из дана у дан стизала су "објашњења" да је свака људска жртва, уништена болница, школа, мост, медијска кућа... само - колатерална штета.
Војна интервенција на СРЈ почела је 24. марта око 19:30, по наређењу тадашњег генералног секретара НАТО Хавијера Солане, а влада у Београду исте ноћи је прогласила ратно стање.
Првих дана, земљу је надлетало 70 борбених авиона, а њихов број се временом повећавао тако да је било и до 400 полетања дневно.
Према подацима стручњака из Србије, до 10. јуна забележено је 18.168 авио полетања, из НАТО базе наводили су да их је било 38.004, од тога 10.484 ватрених дејства, док су остало била извиђања, летови танкера, авакса ...
Напади на СРЈ вршени су са бродова у Јадрану, из четири ваздухопловне базе у Италији, а неке операције извршавали су и бомбардери који су полетали из база у Западној Европи, па и из САД.
За све ове године, од појединих званичника могло чути да изражавају жаљење због колатералих жртава, али не и извињење, јер се интервенција алијансе и даље карактерише као оправдана.
Бројни званичници, међу којима је и стални представник Русије у ОЕБС-у Александар Лукашевич упозоравају да је уз последице које је СРЈ поретпела највећи проблем тај што поука није извучена, што и даље постоји пракса примене "двоструких стандарда" и једностраног и селективног тумачења норми међународног права.
Одлуком о тој војној интервенцији на СРЈ, сматрају бројни критачари одлуке која је донета без сагласности УН, успостављен је модел за интервенције и у Авганистану, Либији, Сирији, Ираку, Сомалији, Јемену, Малију и што је још горе, крај се не види - најављују се нове у Венецулели, Никарагви, Куби, Ирану...
Према наводима дипломата, интервенција је допинела и порасту нуклеарног науоружања, јер су се мале и средње земље уплашиле да такође могу постати жртве.
Обарањањем Ф 117, РВ и ПВО СРЈ су у првих пет дана НАТО агресије, током које је бачено или лансирано 19.000 тона бомби и ракета, изненадили америчко ратно ваздухопловство.
"Невидљива" летелица Ф 117, коју радари не могу да примете и која је симбол моћи и неуништвиости америчке технологије, завршила је у њиви код Буђановаца.
Према проценама војних стручњака, из 2016. године, бомбардовање СРЈ, без сагласности Савета безбедности УН, коштало је НАТО око 43 милијарде долара и била је једна од пет најскупљих интервенција, међу којима су и рат против тероризма, уследио након 11. септембра, и онај у Вјетнаму.
Током тих 78 дана уништено је око 50 одсто производних капацитета земље, углавном у Србији.
Британски стручњаци су укупну штету проценили на милијарду долара, а домаћи на 30 и више милијарди.
Према домаћим подацима страдало је више од 2.500 људи, а рањено пет пута више.
Хјуман рајтс воч наводи да је број жртава био између 488 и 527, и то у Србији 201, на КиМ између 278 и 317, а у Црној Гори осморо, док Фонд за хуманитарно право, наводи да је убијено 454 цивила и 300 припадника оружаних снага.
Покушају да се избегне бомбардовање и реши косовска криза претходила су три скупа и три неискене понуде међународне заједнице.
Били су то процес у Рамбујеу, конференција у Паризу и јасан разговор Холбрука и Милошевића - којим је председнику СРЈ поручено да, ако не прихвати папир који се стави пред њега, Солана ће дати знак и авиони полетети из Авијана.
Лествица захтева, како је рекла и Медлин Олбрајт, подизана је свакодневно, што је био и циљ такозване "међународне заједнице", како сведоче учесници ових преговора у име српске стране, да би се Милошевић оптужио да није прихватио споразум.
Према наводима Владислава Јовановића, амбасадора СРЈ при УН, идеја о бомбардовању већ тада је била је стара десетак година, и датирала је од времена када је амерички сенатор Боб Дол у Приштини обећао независност.
Први човек САД Бил Клинтон делегацији америчких Срба рекао је да оно што је дато Милошевићу ни он не би потписао, али и то да би прекид напада довео у питање кредибилитет НАТО-а, САД и његов.

Слично је поновио и Хенри Кисинџер.
Годину дана касније стигла је нова потврда из Стејт Департмента од портпарола и једног од главних сарадника Медлин Олбрајт, Џејмса Рубина, да је одлука бомбардовању већ раније донета.
"Стварна намера САД била је да започне рат у који ће увући Европу, руководећи се циљем да се делегација СРЈ доведе у положај да просто не може да потпише документ... да се Срби морају учинити одговорним како би се прешло у војну акцију", рекао је Рубин.
Бомбардовање је завршено 10. јуна.
Дан раније, представници ВЈ и НАТО потписали су у Куманову Војно-технички споразум, којим је прецизирано повлачење снага ВЈ са Косова и улазак у покрајину међународних војних трупа.
Те прве трупе, које је чинио 37.200 војника Кфора из 36 земаља, ушле су на КиМ 12. јуна.

Γερμανός ΥΠΕΞ: Σωστή και υπεύθυνη πράξη οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία

Σύμφωνα με τις αρχές της Σερβίας, περίπου 2.500 άτομα σκοτώθηκαν και περισσότερα από 12.500 τραυματίστηκαν κατά τις αεροπορικές επιδρομές του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1999.
Τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1999, υπερασπίστηκε ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Χάικο Μάας, δηλώνοντας ότι ήταν μια σωστή κίνηση.
Το 1999, το ΝΑΤΟ διεξήγαγε επιχείρηση με πολεμικά του αεροσκάφη με την κωδική ονομασία Operation Allied Force στα εδάφη της τότε Γιουγκοσλαβίας με πρόσχημα ότι θα σταματούσε τις δολοφονίες Αλβανών στο Κόσοβο.
Η επιχείρηση έγινε μετά από το ξέσπασμα ένοπλων συγκρούσεων με Αλβανούς του Κοσόβου που διεκδικούσαν την ανεξαρτησία της περιοχής.
Σύμφωνα με τη Σερβία, τουλάχιστον 2.500 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 12.500 τραυματίστηκαν ως αποτέλεσμα των νατοϊκών βομβαρδισμών, που ξεκίνησαν στις 24 Μαρτίου του 1999 χωρίς την σύμφωνη γνώμη των Ηνωμένων Εθνών και ολοκληρώθηκαν στις 10 Ιουνίου του ίδιου έτους.
Για 78 μέρες οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ σφυροκοπούσαν τη Γιουγκοσλαβία, με αποτέλεσμα να γίνουν τεράστιες καταστροφές στις υποδομές της και να μολυνθεί το υπέδαφος της περιοχής με απεμπλουτισμένο ουράνιο.

Visoka crkvena priznanja prijateljima srpskog naroda 27 01 2018

Ο Έλληνας που ύψωσε ανάστημα στο ΝΑΤΟ & είπε «όχι» στον βομβαρδισμό της Σερβίας - Τον παρασημοφόρησε ο Ειρηναίος



 282  0  0 
 
Οπως αναφέρει σερβικό δημοσίευμα, κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Σερβίας το 1999, η Ελλάδα, αν και μέλος του ΝΑΤΟ, αντιτάχθηκε σθεναρά σε μια τέτοια πράξη.
Εκείνη την εποχή, ο πλοίαρχος Μαρίνος Ριτσούδης έγινε ένας πραγματικός ήρωας στη Σερβία, αφού αποφάσισε να μην συμμετάσχει στη νατοϊκή επιχείρηση.
 
Έτσι, αρνήθηκε να πλεύσει με το πλοίο του στην Αδριατική θάλασσα και να βομβαρδίσει τη Σερβία.
Παρόλο που έγινε ήρωας στη Σερβία, στην Ελλάδα κατακρίθηκε και έλαβε ποινή φυλάκισης δύο ετών και απολύθηκε από την υπηρεσία.
Ο Μαρίνος Ριτσούδης, καταλήγει το δημοσίευμα, έλαβε τιμητικό βραβείο από τη Σερβία πριν από λίγα χρόνια και λέει ότι θα κάνει το ίδιο και σήμερα, δηλαδή θα προστατεύσει τους ορθόδοξους αδελφούς του.
Το 2018, ο Σέρβος πατριάρχης παρασημοφόρησε Έλληνα πρώην αξιωματικό για την στάση του το 1999 κατά  της νατοϊκής επιχείρησης στην Σερβία.
Συγκεκριμένα η  σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία (SOC) απένειμε το μετάλλιο του τάγματος  του Αγίου Κωνσταντίνου στο απόστρατο Έλληνα αξιωματικό του ΠΝ  Μαρίνο Ριτσούδη για την άρνηση του να συμμετέχει στην επίθεση του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας το 1999, ανακοίνωσε η υπηρεσία Τύπου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η τελετή απονομής είχε γίνει στο Βελιγράδι.
«Μετά την έκτιση της ποινής του και μετά από όλες τους πειρασμούς, ο Ελληνας αξιωματικός είχε είχε το θάρρος να πει  «Δεν είμαι ήρωας,  ήρωας είναι ο σερβικός λαός». 
 
Πραγματικά αυτός ο  Έλληνας είναι γενναίος , σοφός και αληθινός  χριστιανός .
Δεν υπάρχουν αρκετά λόγια για να τον ευχαριστήσω γι ‘αυτή την πράξη, έτσι αποφασίσαμε να τον τιμήσουμε με το μετάλλιο του Αγίου Κωνσταντίνου», είχε δηλώσει ο Σέρβος  Πατριάρχης Ειρηναίος.
Με το μετάλλιο του τάγματος  του Αγίου Κωνσταντίνου,  η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία παρασημοφορεί πνευματικά και κοσμικά άτομα για την σημαντική συμβολή στην ελευθερία της θρησκείας και στην ανάπτυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών γενικότερα.
Ο βομβαρδισμός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας από τις  δυνάμεις του ΝΑΤΟ διήρκεσε 78 ημέρες, από τον Μάρτιο έως Ιούνιο του 1999.
Ο Έλληνας ανθυποπλοίαρχος  αρνήθηκε τον Απρίλιο του 1999 να μεταβεί  στο  αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής» για να μην συμμετάσχει στην επίθεση κατά της Σερβίας. Πολλές σερβικές πηγές αναφέρουν ότι ο κ. Ριτσούδης  ήταν ένας αληθινός ήρωας της Ελλάδος.
Πριν από τον απόπλου του «Θεμιστοκλής» στην Αδριατική, ο εν λόγω  αξιωματικός συναντήθηκε με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και τον ιερέα Γεώργιο Μεταλινό, ο οποίος ήταν τότε μαζί του στην αίθουσα του Ναυτοδικείου στις  21 Απριλίου του 1999. Ο ίδιος ο ιερέας είπε ότι δεν γνώριζε τον Ριτσούδη, αλλά τον συμβούλευσε να ενεργήσει  σύμφωνα με τη συνείδηση του.
Το ναυτοδικείο τον καταδίκασε σε δύο χρόνια και έξι μήνες με αναστολή ποινής τριών ετών
Η απόφαση του δικαστηρίου έγινε δεκτή με χειροκροτήματα από το ακροατήριο. 
Η ηγεσία  του ναυτικού απέταξε τον Ριτσούδη, ο οποίος προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, χωρίς αποτέλεσμα.
Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι το έκανε επειδή «ο νόμος του Θεού είναι πάνω από όλα».

Αποθέματα χρυσού περίπου 20 τόνων ανακαλύφθηκαν μεταξύ Σερβίας- Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας

  Αύγουστος 14, 2020. 19:12 Η καναδική ερευνητική εταιρεία «Medgold Resources» ανέφερε ότι στη νότια Σερβία, στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδον...